Cechą charakterystyczną ogończyków, motyli z podrodziny modraszków, jest nietypowy, krótki „ogonek” umieszczony na tylnej parze skrzydeł. Podobne, dość ubogie ubarwienie, sprawia, że nie jest łatwo odróżnić poszczególnych reprezentantów tej całkiem licznej grupy.
Ogończyk ostrokrzewowiec nie jest tu wyjątkiem - wierzchnia strona skrzydeł o rozpiętości 30 - 35 mm ma dość jednolitą, brunatną barwę. Łatwiej byłoby zidentyfikować samicę, z jej charakterystyczną rozmytą, pomarańczową plamą na przedniej parze skrzydeł. Zadanie utrudnia jednak fakt, że motyle te zazwyczaj siadają z zamkniętymi skrzydłami. Nawet uważnemu obserwatorowi do identyfikacji będą więc musiały wystarczyć wzory na spodzie skrzydeł, ułożone z rzędu białych i czarno-pomarańczowych drobnych kresek.
Cykl życiowy ogończyka ostrokrzewowca związany jest z dębami. Liśćmi tej właśnie rośliny żywią się larwy motyla. Dorosłe osobniki możemy obserwować od maja do sierpnia, głównie na leśnych polanach, gdzie korzystają z nektaru wielu gatunków roślin.
