Wiosną do puszczy przylatuje krętogłów, ptak wprawdzie zaliczany do dzięciołów, ale różniący się od nich kilkoma cechami. Nie bębni, ani nie wykuwa dziupli, choć chętnie je zasiedla. Ze względu na brak twardych sterówek nie wspina się pionowo po pniu, lecz siada na gałęziach w poprzek. Podobnie jak inne dzięcioły ma jednak długi język, którym z upodobaniem pożera mrówki. Owady nie są w stanie go ukąsić, ponieważ jego pióra są tak gęste, że chronią go przed ostrymi żuwaczkami. 

Nazwa krętogłów wzięła się od niezwykle ruchliwej i gibkiej szyi, którą ptak potrafi kręcić we wszystkich kierunkach. Przydaje się to w sytuacji zagrożenia, kiedy też dodatkowo syczy, upodabniając się do węża i w ten sposób odganiając napastnika. 

Po złożeniu jaj krętogłowy wysiadują je wspólnie. Razem też opiekują się potomstwem. Samiec i samica wyglądają bardzo podobnie, pstrokate ubarwienie pomaga im skutecznie ukrywać się wśród gęstwiny gałęzi.