Mądre szpaki potrafią znakomicie wykorzystać siłę płynącą z życia w dużych grupach. W stadzie nie tylko łatwiej wypatrzeć i zmylić drapieżnika, lecz także ogrzać się w chłodne zimowe i wczesnowiosenne dni, a nawet skuteczniej odnaleźć pokarm. Wielkie stada szpaków dostosowują swoje zachowania do pór roku, dostępności pokarmu oraz warunków pogodowych.

W kwietniu te duże zgromadzenia rozpadają się na mniejsze grupy, które krążą wokół żerowisk, nadal współpracując przy zdobywaniu pokarmu dla samic wysiadujących jaja w dziuplach, a później dla piskląt. Samica składa od 4 do 6 jaj, natomiast zadaniem partnera jest zapewnienie pokarmu i patrolowanie terenu. 

Pisklętami opiekuje się już dwójka rodziców, a pracy wciąż nie brakuje. Przez pierwszy miesiąc od wyklucia dorosłe ptaki dostarczają młodym wprost do dziobów gąsienice, robaki i larwy, uzupełniając dietę pokarmem roślinnym. To zajęcie na pełne dwa etaty - każdego dnia muszą wykonać po kilkadziesiąt lotów zakończonych udanym łupem.

Zmysł społeczny tych ptaków przydaje się również na dalszym etapie wychowania, podczas pierwszych wspólnych  lotów oraz przy ochronie terenu przed drapieżnikami.