Lisy należą do tych zwierząt, które trudny okres zimowy są w stanie przetrwać w samotności. To czas, gdy młode opuściły już nory i wyruszyły eksploatować nowe obszary. Dla dorosłych osobników samodzielność potomstwa jest szczególnie ważna właśnie teraz, gdy brakuje łatwo dostępnego pożywienia.

Zimą lisy zwiększają swoją aktywność koczowniczą. Sprzyja temu ich niezwykła elastyczność  - potrafią korzystać z różnorodnych kryjówek i siedlisk, a także sięgać po szerokie spektrum pokarmu. Gdy dorosłe nie są już odpowiedzialne za opiekę nad grupą, mogą swobodniej eksplorować nowe tereny i skuteczniej unikać zagrożeń. Mają też lepszą kontrolę nad własnymi zasobami, co jest kluczowe, gdy wydatki energetyczne są wysokie, a dostęp do pożywienia ograniczony. Radzą sobie, polując na drobną zdobycz, a przy odrobinie szczęścia korzystają również z truchła pozostawionego przez wilki.