Jenoty i borsuki na jednym obrazku - ci mieszkańcy lasów dość często wchodzą sobie w drogę, choć znajomość obydwu gatunków w białowieskich lasach jest stosunkowo krótka. Borsuk jest w puszczy gatunkiem rodzimym, zamieszkuje ją od niepamiętnych czasów, a jego obecność od wieków jest doskonale udokumentowana. Jenoty zaś zawitały tu dopiero w połowie XX wieku, sprowadzone do Wschodniej Europy z dalekiej Azji.

Choć borsuki dzielnie radzą sobie w różnych warunkach i znane są ze zróżnicowanej diety, to jednak jenoty w zdolnościach adaptacyjnych osiągnęły absolutne mistrzostwo. Związane jest to również z ich elastycznością w preferencjach pokarmowych, a także unikaniem konfrontacji.

Borsuki są bardziej stacjonarne, silnie przywiązane do terytorium. Same przygotowują rozległe nory, w których zamieszkują z licznym potomstwem, zdarza się nawet, że przez kilka pokoleń. Jenoty, choć tworzą związki monogamiczne, wybierają bardziej samotny tryb życia - co z pewnością ma wpływ na mobilność. Choć same nie potrafią budować aż tak użytecznych schronów, to z łatwością wykorzystują zastane kryjówki, w tym nory borsuków.