W puszczańskiej historii oddziałów wchodzących w skład 5 Brygady Wileńskiej AK pojawia się wieś Topiło. Właśnie tu zlokalizowany jest sztuczny zbiornik wodny utworzony na rzece Perebel. Różnorodność gatunków fauny i flory tego miejsca sprawiają, iż przez wielu początkujących miłośników Puszczy Białowieskiej jest on postrzegany jako naturalne śródleśne jezioro.

We wrześniu 1945 „Łupaszko” otrzymał rozkaz rozformowania swojej Brygady, liczącej wówczas około 300 żołnierzy. Po demobilizacji dotychczasowy dowódca jej 1 szwadronu Lucjan Minkiewicz „Wiktor”, na własną prośbę wraz ze oddziałem partyzanckim pozostał w terenie.

Tymczasem „Łupaszko” przeniósł się na Pomorze, gdzie kontynuował walkę z komunistami. Działał tam się ostatni komendant Okręgu Wileńskiego AK-DSZ ppłk Antoni Olechnowicz ps. „Pohorecki”.

W styczniu 1946 „Łupaszko” uzyskał zgodę ppłk „Pohoreckiego” na utworzenie większego oddziału bojowego. Rozkazem nr 1 z 26 II powołał do życia 6 Brygadę Wileńską (rejon działania – Białostockie i Podlasie). Została ona sformowana na bazie wspomnianego szwadronu Minkiewicza. „Po długich miesiącach zimowych Waszej tułaczki i osamotnienia w terenie przyszedł znowu czas, że przychodzę do Was i dane mi jest dowodzić Wami w dalszym ciągu. (...) Jesteście teraz 6-tą Brygadą Wileńską pod dowództwem Waszego dotychczasowego dowódcy „Wiktora” (...) Czekają nas jeszcze ciężkie chwile, ale przetrwamy – wszak przetrwaliśmy już tyle – zwyciężymy, bo jesteśmy żołnierzami 5-ej, a obecnie 6-ej Brygady Wileńskiej” – napisał do żołnierzy „Łupaszko”. „Wiktor” to był pseudonim Minkiewicza.

„Wiktor” pełnił rolę dowódcy 6 Wileńskiej Brygady do 19 października 1946 roku, działając na Białostocczyźnie i Podlasiu. W październiku „Łupaszko” urlopował „Wiktora”, mianując na stanowisko dowódcy dotychczasowego zastępcę Minkiewicza - Władysława Łukasiuka ps. „Młot”. Rozkazem nr 2 z 14 IV „Łupaszko” odtworzył 5 Wileńską Brygadę pod swoim dowództwem, ale mającą działać na Pomorzu oraz Warmii i Mazurach. Jej dowódcami było ppor. Zdzisław Badocha ps. „Żelazny”, ppor. Henryk Wieliczko ps. „Lufa” i ppor. Leon Smoleński ps. „Zeus”. Liczyła ona około 80 partyzantów. W sierpnia 1946 Szendzielarz zdecydował o przedostaniu się w Białostockie i połączeniu się z 6 Brygadą. Był zwierzchnikiem obu brygad.